Ny faersla, tangad til hun verdur gomul
Hallo, hallo.
Nu erum vid komnir til Peru og tad er gaman!
Byrja samt tar sem eg haetti sidast. Okkur var bodid i brudkaup af vinum okkar i argentinu og ad sjalfsogdu var tad bod tegid med tokkum. Vid forum i rutuferd til baearins Tren que lauqen eda eitthvad svoleidis. Rett fyrir utan baeinn var svo bondabaer (va eg get sagt baer oft) tar sem fjolskyldan kemur vist alltaf saman a sumrin. Baerinn var ansi stor og m.a. var fotbolta- og blakvollur, bordtennisbord og einhver skrytinn leikur med froski (ekki spyrja).
Brudkaupid sjalft var svo meira en litid hversdagslegt. Allir bara i gallabuxum og svona. Guminn sagdi svo nanast bara: Hae eg elska tig. Og brudurinn alika innilega sagdi: hey cool eg elska tig lika. Svo var hringum hent a putta og ta voru hjon ordin til. Allir kloppudu og gomul kona taladi. Sa eg svo ekki brudhjonin aftur alla veisluna, sem er vaegast sagt undarlegt, hvad aetli tau hafi verid ad bardusa?
Fjolskyldan myndadi svo skemmtilegt band sem spiladi sambamusik allan daginn og brodurpart naeturinnar. Fotbolti spiladur og asado bordad (hvad annad). Ekta argentinsk stemmning. Um kvoldid voru flestir ordnir vel blautir en ekki vid Biggi (byrjudum ad drekka mun seinna en adrir). Komst eg ad tvi ad fullt folk getur verid afar leidinlegt tegar madur er edru (hef reyndar komist ad tessu nokkrum sinnum en gleymi alltaf). Svo var haldid nidur i bae og djammad fram a nott i trylltum dansi.
Vid vorum tarna kannski i trja daga til vidbotar og eyddum teim i leiki og djamm med storfjolskyldunni.
Tegar komid var aftur til Buenos Aires badum vid Hernan vin okkar um gistingu. Hann sagdi tad nu litid mal og eftir mikid tras gistum vid i hans herbergi og hann a sofanum. Tetta er tad sem eg meina tegar eg segi ad Argentinumenn eru adeins OF hjalpsamir.
Hernan hoadi strax saman i sma drykkju tar sem Argentinumenn halda ad Islendingar drekki afengi eins og vatn. Sagdi hann t.d. vid mommu sina tegar hun aetladi ad bjoda okkur djus med matnum: nei teir drekka bara bjor. Ja svona er nu ordspor okkar nordanhvelsmanna.
Urdum vid partur af fjolskyldunni tennan stutta tima. Modirin hafdi miklar ahyggjur af okkar maedrum og sagdi ad hun gaeti aldrei skilid vid syni sina svona lengi svona unga, sagdi lika ad taer hljoti ad vera andvaka allar naetur. Vona ad tad se ekki svo.
Fadirinn (reyndar stjupi hernan) er feitari en allt og var tvi bara kalladur el gordo (sa feiti) af konu og sonum. Hann virtist ekkert of anaegdur med okkur i sinu husi og reyndum vid tvi ad vera ekki of lengi. Hann sagdi aldrei neitt leidinlegt en spurdi itrekad hvert skyldi haldid og tar fram eftir gotunum. Hann maelti lika med horunum a svaedinu og spurdi sifellt hvort vid vildum ekki fara og profa sjalfir, vid letum ekki verda af tvi, i tetta skiptid.
Stjupbrodir Hernan er goltur eins og fadirinn, to ekki enn neitt svaka feitur, adallega tybbinn. En hann var a rettri leid til ad feta i fotsporin. Fyllti alltaf munninn og tuggdi svo med tvilikum tiltrifum ad erfitt var ad halda matarlyst. MMMMM. Hann var agaetur fyrir utan ad vera ogedslegur og vaegast sagt hallaerislegur.
Hernan er audvitad finasti gaur enda vinur okkar. Salfraedinemi med meiru. Helt okkur party oftar en turfti og gerdi allt fyrir okkur (of mikid stundum eins og eg nefndi).
Vil eg koma tvi ad ad enginn teirra taladi ensku og tvi var spaenskan allt sem dugdi.
Svo var flugid til Lima. Tar er margt ad gera og sja og var tvi tad gert og sed. Nu erum vid svo i Arequipa og eins og sja ma nenni eg ekki ad skrifa meir. Lifid heil.
Grimur